کلسیفبکه شدن دیسک بین مهره ها

دوشنبه, 30 تیر 1393 10:52 نوشته شده توسط 

 

کلسیفیکه شدن دیسک بین مهره ها

 

ستون فقرات حیوانات از مهره هایی تشکیل شده است و فواصل بین مهره ها از ماده ژلاتینی پر شده است هرگاه این ماده ژلاتینی رو به سفت شدن رود سبب ایجاد بیماری می شود تحت عنوان کلسیفیکه شدن دیسک بین مهره یا دیسک بین مهره ای. مهره ها از لحاظ آناتومیک به بخش گردنی، سینه ای، پشتی یا کمری و خاجی یا دمی تقسیم می شوند. دیسک می تواند در هرکدام از این نقاط ایجاد شود. داخل مهره ها نخاع رد شده است کار نخاع عصب رسانی به نقاط مختلف بدن است حال فرض کنید دیسک در بین مهره  اول و دوم گردنی ایجاد شود چون در ابتدای مسیر عصب رسانی نخاع اختلال ایجاد شده است تظاهرات بالینی شدید و یا به زبان ساده حیوان کاملا فعالیت حرکتی بدنش مختل شده و می تواند سبب مرگ حیوان شود و اگر این دیسک در بین مهره هایی خاجی تشکیل شود در بیشتر موارد هیچ عارضه ای در حیوان مشاهده نمی شود.


 

دیسک بین مهره ای به دو نوع تیپ یک و تیپ دو تقسیم می شود در نوع تیپ دو عوارض بالینی کمتر مشاهده می شود و تیپ یک بدترین نوع دیسک بین مهره ای است و عموما مهره های گردن را درگیر می کند.

 

اما چه فرایندی کلسیفیکه شدن دیسک بین مهره ها را ایجاد می کند: منیراله شدن دیسک بین مهر ه ها فرایند پاتولوژیک است که طی ماهها یا سالها در بدن ایجاد می شود در طی این فرایند برخی مواد و بیشتر کلسیم بر روی ماده ژلاتینی نفوذ کرده و تغییراتی در این ماده ژلاتینی و سفت شدن آن ایجاد می شود. زمانی صاحب دام، ایجاد این تغییرات را متوجه می شود که حیوان علائم بالینی  نشان می دهد. اما در ایجاد دیسک بین مهر ها: نژاد( داشهوند، بیگل، باست هوند، و شیتزو)، جنب و جوش بیش از حد، حرکات ناگهانی که سبب جابجای ماده ژلاتینی بین مهره شود، ضربه، تغذیه نامناسب بخصوص با غذای خانگی و برخی بیماریها دخالت دارد البته خودم مشاهداتی از کلسیفیکه شدن دیسک بین مهره ها در سگهای پیکینیز نموده ام ولی در این مورد کار تحقیقاتی که بتوان بر مبنای آن استناد علمی نمود نشده و من هم انجام نداده ام.

 

نشانهای دیسک بین مهرهای شامل: بی حالی و کاهش فعالیت روزمره، درد در پشت و نقاط مختلف بدن، رفتارهای حاوی اضطراب، اسپاسم عضلانی در ناحیه گردن و ماهیچه ها، کاهش اشتها، فلجی و از دست دادن کنترل دفع ادرا و مدفوع است.

 

نکته مهم و قابل تفکر در مورد کلسیفیکه شدن دیسک بین مهره ای این است که این دیسک نمی تواند در اثر ناخن گرفتن، تخلیه کیسه های مقعدای یا تزریق ایجاد شود. بارها مشاهده شده است صاحبان حیوان شکایت از ایجاد شدن دیسک بعد از معاینات بالینی و تزریقات می نمایند. همانطور که در ابتدا توضیح دادم در روند ایجاد دیسک تا نشان علایم حداقل یک سال زمان لازم است.

 

جهت تشخیص دیسک بین مهره ای در ابتدا معاینات سیستم عصبی و بدنبال آن گرفتن عکس رادیوگرافی لازم است اما در کتابهای معتبر علمی نیز اشاره و تاکید شده است برخی از دیسک ها ممکن است توسط رادیوگرافی دیده نشوند و دلیل آن عدم فوکس اشعه بر روی موضع است روش های دقیق دیگر تشخیص ام آر آی، سیتی اسکن و میلوگرافی می باشد.

 

درمان کلسیفیکه شدن دیسک بین مهره ای به سه روش 1- درمان حمایتی. 2- فیزیوترابی. 3- جراحی است.

 

روند درمان حمایتی استفاده از دارو هم داروهای ضد درد و هم داروی ضد التهاب است این درمان ممکن است تا شش هفته زمان ببرد اما در موارد شدید و یا جابجای دیسک درمان داروی بهبودی ایجاد نمی شود و باید از روش فیزیوتراپی و جراحی استفاده کرد.

 

روش فیزیوتراپی روش نوین در علم دامپزشکی ایران است و مشاهدات انجام شده توسط اینجانب درمان قابل قبول بوده است اما جامعه آماری من به اندازه ای نیست که روش فیزیوتراپی را بتوانم روشی مناسب جهت انجام ندادن جراحی  توصیف نمایم.

 

خواندن 1666 بار

ارسال نظر

کادرهایی که با علامت (*) مشخص شده اند وارد کردن اطلاعات در آنها الزامی می باشد. کد HTML مجاز نیست.

نظر سنجی

از مقالات موجود در سایت رضایت دارید ؟

729510
امروز
دیروز
هفته جاری
هفته گذشته
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
3049
3546
10241
688189
98511
66004
729510

آی‌پی شما: 54.80.123.20
آمار بازدیدکنندگان وب سایت